درباره دانشگاه تهران



درسال 1307 ه. ش. دکتر محمود حسابی پیشنهاد راه اندازی مرکزی جامع از همه یا اغلب دانش ها را با وزیر وقت فرهنگ، دکترعلی اصغر حکمت، در میان نهاد. در بهمن ماه سال 1312 شمسی، با تخصیص بودجه اولیه ای به میزان 250000 تومان به وزارت معارف اجازه داده شد تا زمین مناسبی برای تأسیس دانشگاه بیابند و ساختمان آن را در اسرع وقت بنا کنند. در این هنگام جستجو برای مکان مناسب جهت احداث ساختمان دانشگاه، توسط علی اصغر حکمت و با کمک و مشاوره معمار چیره دست فرانسوی، آندره گدار آغاز شد. در نهایت با مشاوره موسیو گدار و اعمال نظر رضا شاه باغ جلالیه که در شمال تهران آن روز و ما بین قریه امیرآباد و خندق شمالی تهران قرار داشت از قرار متری 5 ریال وجمعاً به مبلغ 100000 تومان خریداری شد و موسیو گدار به سرعت مامور تعیین حدود، نرده گذاری، طراحی و اجرای عملیات ساختمانی در آن شد.در همین حال پانزدهم بهمن ماه 1313 ه. ش. لوح یادبود تأسیس دانشگاه با حضورمقامات دولتی در محلی که اکنون پلکان جنوبی دانشکده پزشکی است در دل خاک به امانت گذاشته شد. طراحی پردیس دانشگاه را نیز همان معمار فرانسوی بر عهده گرفت. تأسیس دانشگاه تهران که با آغازآشنایی جدی ایرانیان با مغرب زمین مقارن بود، این دانشگاه را به بستر اصلی ارتباط با تمدن مغرب زمین و علوم جدید تبدیل کرد. از آغاز فعالیت های آموزشی دانشگاه تهران، تاکنون، افراد شایسته و شخصیت های برجسته و چهره های صاحب نامی در آن به تدریس یا تحصیل پرداخته اند که در اینجا با صرف نظر از اسامی فعالان کنونی در عرصه های سیاست، اجتماع و علم و هنر فقط به نام چند تن از درگذشتگان اشاره می کنیم. استاد جلال الدین همایی، عبدالعظیم قریب، بدیع الزمان فروزانفر، پروفسور محمود حسابی، استاد علی اکبر دهخدا، دکتر محمد معین، مهندس مهدی بازرگان، شهید دکتر مصطفی چمران، دکتر یدالله سحابی، شهید دکتر محمد مفتح، استاد شهید مرتضی مطهری، دکترعبدالحسین زرین کوب ، دکتر کریم ساعی، دکتر احمد حامی و …. . پردیس دانشگاه تهران که از جنوب به خیابان انقلاب، از شمال به خیابان پورسینا و از شرق و غرب به ترتیب به خیابان های قدس و 16 آذر محدود است، در سال 1313 ه. ش. در مساحتی به وسعت 21 هکتار تأسیس شد. دراین مجموعه ساختمان دانشکده های هنرهای زیبا، ادبیات و علوم انسانی، علوم، فنی و مهندسی، حقوق و علوم سیاسی، پزشکی، دندانپزشکی، داروسازی و ساختمان کتابخانه مرکزی که از مهم ترین کتابخانه های کشور به شمار می آید و مسجد دانشگاه واقع شده است. سازمان مرکزی دانشگاه، اداره امور دانشجویی، مرکز بهداشت و درمان دانشجویان، دانشکده محیط زیست، جغرافیا و… نیز در خیابان های اطراف دانشگاه قرار دارند. دانشکده های علوم اجتماعی، علوم تربیتی، کوی دانشگاه، دانشکده های اقتصاد، الهیات و معارف اسلامی به ترتیب در امیرآباد شمالی وخیابان مطهری واقع شده اند. همچنان که شماری دیگر از دانشکده ها و مراکز تحقیقاتی و پژوهشی دانشگاه تهران در بیرون از تهران درشهرهای قم، کرج، پاکدشت، ساری، چوکا و نشتارود واقع شده اند. درسال 1370ه. ش. دانشکده های پزشکی، دندان پزشکی و داروسازی از دانشگاه تهران جدا شدند و دانشگاه علوم پزشکی تهران را تشکیل دادند. امروز دانشگاه تهران در میان مؤسسات و سازمان های وابسته به آموزش عالی کشور از هر نظر از جایگاهی رفیع بهره مند است. در واقع اگر متغیرهایی چون سابقه و قدمت، تدریس استادان بنام و بلند مرتبه، تحصیل دانشجویان ممتاز، کثرت دانشجویان، استادان و کارکنان، ارزش مدارک تحصیلی در کشور و خارج از آن، پیوند و تعامل با دستگاه های اجرایی و مؤسسات و شرکت های صنعتی، اداری، اجرایی، داشتن کتابخانه ها و آزمایشگاه های غنی و مجهز، تعدد رشته ها و دانشکده ها و مؤسسات پیوسته و وابسته، واقع شدن در پایتخت و در مرکز شهر و… را ازمعیارهای تعیین اعتبار و اهمیت یک دانشگاه برشماریم، بی گمان دانشگاه تهران را باید معتبرترین و مهم ترین دانشگاه کشور دانست. بی جهت نیست که از این دانشگاه با تعبیر ((دانشگاه مادر)) و ((نماد آموزش عالی)) یاد شده است .

©هر گونه کپی برداری از محتوا با ذکر منبع مجاز است.

طراحی، توسعه و پشتیبانی توسط بهبود سیستم.